PMYANMAR

ညောင်လေးပင်မြို့နယ် ပြန်ကြားဝန်ကြီးဌာန၊ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးဦးစီးဌာနမှ ကျင်းပပြုလုပ်သော ညောင်လေးပင် စာရေးဆရာများ အစည်းအဝေး မှတ်တမ်း

**ခန္ဓာ မတည်မြဲခြင်းအကြောင်း**

ခန္ဓာမတည်မြဲခြင်းသည် ဗုဒ္ဓဒဿနိကတွင် အလွန်အရေးကြီးသော အယူဝါဒတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး **အနိစ္စသဘော** ကို ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြဲတည်တံ့နေသော အရာမဟုတ်ဘဲ အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲပျက်စီးနေသော အရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို ဤအယူဝါဒက သတိပေးပါသည်။

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ အရွယ်ရောက်ဘဝ၊ အိုမင်းဘဝ ဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲလာပါသည်။ အားနည်းလာခြင်း၊ ရောဂါဖြစ်ပွားခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မတည်မြဲမှုကို ထင်ရှားစေပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားရပါသည်။

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ သင်ကြားချက်အရ ခန္ဓာကိုယ်သည် **ပဉ္စခန္ဓာ** အနက် တစ်ခန္ဓာသာ ဖြစ်ပြီး အမြဲတည်သော “ကိုယ်” မဟုတ်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိမိဟု ယူဆစွဲလမ်းလျှင် အိုမင်းနာကျင်မှုများကြောင့် စိတ်ဒုက္ခများ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာမတည်မြဲကြောင်းကို သိမြင်နားလည်ခြင်းသည် လောဘ၊ မောဟနှင့် စိတ်ကပ်ကိန်းများကို လျော့နည်းစေပါသည်။

ခန္ဓာမတည်မြဲမှုကို သဘောပေါက်လာသောအခါ လူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ ချစ်မြတ်နိုးကာ စွဲလမ်းခြင်းကို လျော့ချနိုင်ပြီး ဘဝကို သတိဖြင့် နေထိုင်လာနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် အချိန်တိုင်းကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချလိုစိတ်လည်း ပိုမို ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ခန္ဓာမတည်မြဲခြင်းအကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် လူ့ဘဝ၏ အမှန်တရားကို သိမြင်စေပြီး စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ဉာဏ်ပညာတိုးတက်စေရန် အထောက်အကူပြုသော အရေးကြီးသင်ခန်းစာတစ်ရပ်ဖြစ်ပါသည်။

**ဗုဒ္ဓဒဿနိကဗေဒ အကြောင်း**

ဗုဒ္ဓဒဿနိကသည် သမ္မာသဗ္ဗညုတဉာဏ်ရရှိခဲ့သော ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ အယူဝါဒနှင့် သင်ကြားချက်များကို အခြေခံထားသော ဒဿနဖြစ်သည်။ လူသားဘဝ၏ အမှန်တရားကို နားလည်စေရန်နှင့် ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသော အတွေးအခေါ်စနစ်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုထက် သိမြင်နားလည်မှုနှင့် ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမိုအလေးထားပါသည်။

ဗုဒ္ဓဒဿနိက၏ အခြေခံအယူဝါဒမှာ **စတုတ္ထအာရျသစ္စာ** ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအာရျသစ္စာများမှာ (၁) ဒုက္ခအမှန်ရှိကြောင်း၊ (၂) ဒုက္ခဖြစ်ပေါ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ တဏှာဖြစ်ကြောင်း၊ (၃) ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းနိုင်ကြောင်း၊ (၄) ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းစေရန် လမ်းကြောင်းရှိကြောင်း ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။ ဤလမ်းကြောင်းကို **အာရျအဋ္ဌင်္ဂိက မာဂ်** ဟု ခေါ်ပြီး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပါသည်။

ထို့အပြင် ဗုဒ္ဓဒဿနိကတွင် **အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ** ဟူသော သုံးပါးလက္ခဏာကို အရေးပါစွာ ဖော်ပြထားပါသည်။ အရာအားလုံးသည် အမြဲမတည်သော အနိစ္စဖြစ်ကြောင်း၊ အမြဲမတည်သောကြောင့် ဒုက္ခဖြစ်ကြောင်းနှင့် မိမိဟူသော အမြဲတည်သော ကိုယ်ပိုင်အတ္တ မရှိကြောင်းကို နားလည်စေလိုပါသည်။ ဤသဘောတရားများကို သိမြင်လာနိုင်လျှင် အလိုလောဘနှင့် မုန်းတီးမှုများ လျော့နည်းကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိနိုင်ပါသည်။

ဗုဒ္ဓဒဿနိက၏ ထူးခြားချက်တစ်ရပ်မှာ **အလယ်လမ်း** ကို သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။ အလွန်အကျွံ ခံစားပျော်ရွှင်မှုကို လိုက်စားခြင်းနှင့် ကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ ပင်ပန်းစေသော အပြစ်ပေးခြင်းတို့ကို ရှောင်ရှားကာ သင့်တော်ညီမျှသော လမ်းကို ကျင့်ကြံရန် သင်ကြားပါသည်။ ဤအလယ်လမ်းသည် လူ့ဘဝကို တည်ငြိမ်စေပြီး စိတ်နှင့်ကိုယ် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေပါသည်။

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဗုဒ္ဓဒဿနိကသည် လူသားများကို ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားတတ်စေရန်၊ အမှန်တရားကို သိမြင်စေရန်နှင့် မေတ္တာ၊ ကရုဏာဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘဝတစ်ခုကို ရရှိစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသော အမြင့်မားဆုံးသော ဒဿနတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

**ကောလိပ် နှင့် တက္ကသိုလ် ကွာခြားချက်**

ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ်တို့သည် အဆင့်မြင့်ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်၊ သင်ကြားပုံနှင့် ပညာရေးအဆင့်များတွင် ကွာခြားမှုများ ရှိပါသည်။

**ကောလိပ်** သည် အများအားဖြင့် အထူးပြုပညာရပ်များကို အလေးထား သင်ကြားပေးသော ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ သင်တန်းကာလသည် ပိုမိုတိုတောင်းပြီး လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော ပညာရပ်များကို ဦးစားပေး သင်ကြားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လုပ်ငန်းခွင်သို့ အမြန်ဝင်ရောက်လိုသူများအတွက် သင့်တော်ပါသည်။

**တက္ကသိုလ်** သည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးသည့် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး ဘွဲ့ကြို၊ ဘွဲ့လွန်အဆင့်များအထိ ပညာရေးအစီအစဉ်များ ရှိပါသည်။ သုတေသနလုပ်ငန်းများကိုလည်း အလေးထားကာ သိပ္ပံ၊ အနုပညာ၊ စီးပွားရေး စသည့် ဘာသာရပ်မျိုးစုံကို သင်ကြားပေးပါသည်။ သင်တန်းကာလသည် ကောလိပ်ထက် ပိုမိုရှည်လျားတတ်ပါသည်။

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ကောလိပ်သည် အထူးပြုပညာနှင့် လက်တွေ့ကျမှုကို အလေးထားပြီး တက္ကသိုလ်သည် ပညာရပ်များကို ကျယ်ပြန့်စွာ သင်ကြားကာ သုတေသနနှင့် အဆင့်မြင့်ပညာရေးကို ပိုမိုအလေးထားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

အလှတရားတို့ဖြင့် ဖန်တီးထားတဲ့ မြင်ကွင်းလေး

အမေဟူသည်...

အမေဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ဘဝတွင် အရေးကြီးဆုံးသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မွေးဖွားချိန်မှ စ၍ အမေသည် မေတ္တာ၊ သည်းခံမှုနှင့် အနစ်နာခံမှုတို့ဖြင့် ကျွန်တော်တို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ အမေ၏ မေတ္တာသည် အကန့်အသတ်မရှိဘဲ ကျွန်တော်တို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုကို မိမိ၏အောင်မြင်မှုကဲ့သို့ ခံစားတတ်သူဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အမေသည် အိမ်အလုပ်များကို မပင်ပန်းမနား လုပ်ကိုင်ပြီး မိသားစုအတွက် စိတ်ပူပန်စရာ မရှိအောင် ကြိုးစားတတ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ အမှားလုပ်မိသည့်အခါတွင်လည်း ပြစ်တင်ခြင်းထက် နားလည်မှုနှင့် လမ်းညွှန်ပေးခြင်းကို ပိုမိုရွေးချယ်တတ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမေ၏ အကြံပေးစကားများက ကျွန်တော်တို့ကို လူကောင်းလူမြတ် ဖြစ်လာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။

အမေ၏ မေတ္တာနှင့် အနစ်နာခံမှုတို့ကို ပြန်လည်ဆပ်နိုင်ခြင်း မလွယ်ကူသော်လည်း လေးစားခြင်း၊ နားထောင်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်စိတ်ထားရှိခြင်းတို့ဖြင့် အမေကို ချစ်ခင်ဂရုစိုက်သင့်သည်။ အမေသည် ကျွန်တော်တို့ဘဝ၏ အလင်းရောင်ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း လမ်းညွှန်ပေးနေသော အဖိုးတန်ဆုံးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ညောင်လေးပင်မြို့၊ ပါဠိသိပ္ပံ ဘ/က ပညာရေးစုံညီပွဲတော်

စာရေးဆရာ ဒေါက်တာမြင့်သန်း(ညောင်လေးပင်)၏စာအုပ်များ